Σπίλοι στα Παιδιά

Οι σπίλοι, οι ελιές δηλαδή, μπορεί μα υπάρχουν εκ γεννετής ή να παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια της ζωής ενός παιδιού.

Παρακολουθούμε τακτικά την εξέλιξη των σπίλων και αν κάποιος παρουσιάσει αλλαγή στο χρώμα, το μέγεθος, το σχήμα, την υφή του ή το παιδί έχει φαγούρα, ενημερώνουμε τον δερματολόγο. Σε κάθε περίπτωση φροντίζουμε για την αντηλιακή προστασία του παιδιού. Πολύ σπάνια σπίλοι μπορεί να εξελιχθούν σε μελάνωμα. Ο κίνδυνος για κάτι τέτοιο είναι μεγαλύτερος στα παιδιά που έχουν πάνω από 50 σπίλους στο σώμα τους, που έχουν σπίλους με διάμετρο πάνω από μισό εκατοστό ή οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του δέρματος.

Πότε επεμβαίνουμε

Οι περισσότεροι σπίλοι δεν χρειάζονται αφαίρεση. Λόγοι για να επέμβουμε είναι οι πιο πάνω ενδείξεις καθώς και το μέγεθος. Κάποιοι σπίλοι πάντως μπορεί να δημιουργήσουν αισθητικό πρόβλημα όταν είναι μεγάλοι και βρίσκονται σε ορατά σημεία, όπως στο πρόσωπο, γιατί έχουν την ιδιότητα να μεγαλώνουν μαζί με το παιδί. Γι αυτό θεωρητικά είναι καλύτερα να αφαιρούνται μετά την ηλικία των 10 χρονών.

Μογγολοειδείς κηλίδες

Είναι εκτεταμένες επίπεδες κηλίδες του δέρματος που έχουν χρώμα μπλε σκούρο και μοιάζουν με μελανιές. Μπορεί να τις δείτε στην πλάτη ή στους γλουτούς του μωρού και είναι πιο συνηθισμένες σε βρέφη με σκουρόχρωμο δέρμα και δεν είναι κάτι που πρέπει να σας ανησυχεί αφού είναι άνευ σημασίας.

Τι πρέπει να κάνουμε

Να περιμένουμε, γιατί οι μογγολοειδείς κηλίδες εξαφανίζονται μέχρι την ηλικία των 6 ετών.

Μελαχρωματικές κηλίδες

Υπάρχουν μελαγχρωματικές κηλίδες που μπορεί να είναι εκ γενετής ή να εμφανιστούν αργότερα, συνήθως από την έκθεση του παιδιού στον ήλιο. Μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σημείο του προσώπου ή του σώματος, ενώ το μέγεθος και η απόχρωσή τους ποικίλλει από καφέ ανοιχτό μέχρι καφέ σκούρο ή μαύρο. Αν το παιδί έχει πάνω από έξι κηλίδες με μέγεθος μεγαλύτερο από μισό εκατοστό η καθεμία, πρέπει να ενημερώσετε τον παιδίατρο γιατί επιβάλλεται να γίνει έλεγχος για μια συγγενή νόσο που ονομάζεται νευρινωμάτωση.

Τι πρέπει να κάνουμε και πότε επεμβαίνουμε

Εκτός από την ηλιακή προστασία που πρέπει να εφαρμόζεται έτσι κι αλλιώς, δεν χρειάζεται να κάνετε κάτι άλλο.
Μόνο αν η μελαγχρωματική κηλίδα είναι μεγάλη και σε σημείο που δημιουργεί αισθητικό πρόβλημα, όπως για παράδειγμα στο πρόσωπο, με Laser για μελαγχρωματικές βλάβες.

Φακίδες

Είναι μικρές σκουρόχρωμες κηλίδες που εμφανίζονται από μικρή ηλικία, συνήθως από τα 2 και μετά, κυρίως στα σημεία που εκτίθεται στον ήλιο.Είναι συνήθως κληρονομικές. Προτιμούν παιδιά με άσπρο δέρμα και ανοιχτά χαρακτηριστικά.

Τι πρέπει να κάνουμε – πότε επεμβαίνουμε

Επειδή οι φακίδες γίνονται μεγαλύτερες και πιο σκούρες με την έκθεση στον ήλιο, η αντηλιακή προστασία πρέπει να είναι αυξημένη καθ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Συνήθως δεν επεμβαίνουμε. Αν όμως οι φακίδες είναι μεγάλες, υπερβολικά πυκνές και έντονες, χρησιμοποιούμε το Laser για μελαγχρωματικές βλάβες.

Αχρωμικές κηλίδες

Συνήθως υπάρχουν εκ γενετής, αλλά πιθανόν να μην τις προσέξουν οι γονείς γιατί τα νεογέννητα έχουν ιδιαίτερα λευκή επιδερμίδα κι έτσι μπορεί να μη φαίνονται. Καθώς όμως το παιδί μεγαλώνει και το δέρμα του από την έκθεση στον ήλιο σκουραίνει, η αχρωμική κηλίδα μπορεί να γίνει ορατή. Μια αχρωμική κηλίδα είναι εκ γενετής σημάδι που δεν αλλάζει θέση. Αλλάζει όμως μέγεθος αφού μεγαλώνει μαζί με το παιδί. Αν μεγαλώνει πιο γρήγορα, θα πρέπει να το εξετάσουμε για να αποκλειστεί η λεύκη.

Τι πρέπει να κάνουμε και πότε επεμβαίνουμε

Οι αχρωμικές κηλίδες απαιτούν συνεχή παρακολούθηση. Πρέπει επίσης να γνωρίζετε ότι, επειδή στο σημείο αυτό δεν υπάρχει μελανίνη, το παιδί μπορεί να καεί πιο εύκολα απ’ ό,τι στο υπόλοιπο δέρμα και γι αυτό, όταν εκτίθεται στον ήλιο, πρέπει να βάζετε περισσότερο αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας στο συγκεκριμένο σημείο. Συνήθως δεν επεμβαίνουμε. Υπάρχει πιθανότητα εξάλλου το φυσιολογικό χρώμα στην περιοχή αυτή σιγά-σιγά να επανέλθει με το πέρασμα του χρόνου και την έκθεση στον ήλιο, δηλαδή να ενεργοποιηθούν τα μελανοκύτταρα και ν αρχίσουν να παράγουν την απαραίτητη μελανίνη.